Hasta Öyküler ve Kulağakaçan - Gökçe Bezirgan

“Hasta Öyküler ve Kulağakaçan”, biri Yaşar Nabi Nayır edebiyat ödülü almış iki öykü derlemesini birleştiriyor. Gökçe Bezirgan genç bir yazar, 82 doğumlu. Öyküleri çoğunlukla kara, yaralı, hastalanmış insanların hikâyelerinden oluşuyor. Hatırı sayılır bir miktar öyküde de, delilik ve gerçeküstü temalarını işlemiş Bezirgan. Bazı öykülerindeki detaylar biraz mide kaldırıcı cinsten. Bu sebeple, kitabın kapağındaki zoomlanmış dikişli yara izi, tam da Bezirgan’ın yazın dünyasında olduğu gibi, biraz tiksindirici, biraz rahatsız edici. İçeriği oldukça iyi yansıtan, başarılı bir kapak tasarımı çıkarmış İletişim Yayınları.

Öyküler arasında ilginç bağlar kurmuş Gökçe Bezirgan. Bir öyküdeki kahramanın, bambaşka bir dünyayı anlatan bir başka öyküdeki kahraman ile aile bağlarının olduğunu okura çok ince bir şekilde fısıldamış. Yazar, öykünün ufacık bir yerinde bu bilgiyi veriyor ve tüm kitap bir bütün olarak bambaşka bir anlam kazanıyor okurun gözünde. Hastalıklı bir toplum olduğumuzu, bu hasta veya deli durumun bireylere indirgenemeyeceğini ve aramızdaki bazen alenî, bazen de gizli bağları anlatıyor Gökçe Bezirgan.

Yazın dünyasının en prestijli ödüllerinden biri olan Yaşar Nabi Nayır ödülü, “Hasta Öyküler”’e verilmiş. Zaten “Kulağakaçan” öykü derlemesinden bence daha başarılı. “Hasta Öyküler”’de 13, “Kulağakaçan”’da 10 öykü bulunuyor. Çoğu 3-4 sayfayı geçmeyen, hüzünlü, iç gıcıklayıcı ve zaman zaman –yukarıda değindiğim üzere- mide kaldırıcı öyküler.

Rahatsız edici kurguları severim, bu yüzden keyifle okuduğum bir kitap oldu “Hasta Öyküler ve Kulağakaçan”. Son sayfanın ardından okurda kalan buruk tat, yerinde. Herkesin harcı mı, çok emin değilim. Karamsar veya gerçeküstü öğeler taşıyan öykülerden hoşlananların elinden bırakamayacakları bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Yazar ve kitapla ilgili bir de şu yazıya/röportaja göz atın:

http://www.benyazarsamolur.com/hasta-oykuler-ve-kulagakacan-gokce-bezirgan/

https://www.youtube.com/watch?v=p61VYWuH0dQ

“Hasta Öyküler ve Kulağakaçan” – Gökçe Bezirgan, ( İletişim Yayınları, 1. Baskı, 2015 )